Reisblog John en Elza Bakker

Zondagmorgen zijn we met Singapore Airlines vanaf Amsterdam vertrokken naar Singapore. Op Schiphol hebben we nu ook voor het eerst kennisgemaakt met de bodyscan. Deze procedure verloopt niet geheel vlekkeloos en werkt nogal vertragend bij het boarden.

Na een rustige maar vermoeiende reis met weinig slaap zijn we maandagmorgen op Singapore geland waar we 3 uur moesten wachten op onze volgende vlucht met Silk Air naar Manado op Sulawesi. Zoals gewoonlijk was het het reizen met Singapore Airlines uitstekend en ook Silk Air gaf geen reden tot klagen.

In Manado moest eerst het visum geregeld worden. Dit visum kost 25 Amerikaanse dollars of 21 euro en moet contant betaalt worden. Dit duurde nogal lang want na de betaling was er slecht één man die een heel vliegtuig afhandelde. Toen nog door immigration en de douane.

Na dit alles werden we keurig opgewacht door mensen van het Murex Dive Resort en gingen we met 3 andere duikfanaten door naar het resort.

Bij aankomst in het resort werden we vriendelijk  ontvangen met een drankje en moesten we natuurlijk weer de nodige documenten invullen voor het verblijf en voor het duiken. Murex is een klein maar schitterend gelegen duikresort en onze bungalow heeft zeezicht en ligt vlak bij het zwembad.

Het is er erg rustig en we zijn in totaal met slechts 7 gasten aanwezig. 5 Nederlanders en een heel leuk stel uit Duitsland. Vanavond hebben we heerlijk gegeten van het buffet,

Morgen ga ik beginnen met mijn advanced te halen voor duiken. Helaas hebben zij geen geschikte wetsuit voor mij (geen grote maten) dus wordt het duiken in een korte broek met T-shirt. De watertemperatuur ligt rond de dertig graden dus dat moet geen probleem zijn.

Het besluit is genomen, de koffers kunnen gepakt worden. Op 5 september 2010 vertrekken Elza en ik voor een welverdiende vakantie naar Noord Sulawesi in de Indonesische Archipel. We vliegen wederom met Singapore Airlines via Singapore naar Manado. Één van de grote voordelen van Singapore Airlines, zeker voor duikers, is de bagagevrijdom van 30 kg. We hebben deze reis, net als de reis naar Bali in het voorjaar, geboekt bij Diving Holidays.

In het noorden van Sulawesi vinden we het gebied Minahasa en de stad Manado. Dit gebied is als een van de weinige gebieden in Indonesië vrijwel geheel christelijk. De taal die er gesproken wordt, is doorspekt met Nederlandse woorden. Voor de kust ligt het vulkanische eiland Manado Tua ('Oud Manado') en het duikgebied. Bunaken is één van de bekendere eilandjes in dit gebied.

Je kunt in Manado het hele jaar door duiken, met april tot en met november als allerbeste maanden. In de overige maanden is er kans op iets meer wind (vooral in december en januari) en soms een regenbui. De watertemperatuur varieert van een heerlijke 26 tot 29 graden.

De eerste 7 nachten verblijven we in het Murex Dive Resort dat zich kenmerkt door kleinschaligheid en een persoonlijke aanpak. Het resort ligt direct aan zee op ongeveer 50 minuten rijden van de luchthaven. en 25 minuten van Manado Stad. Met tientallen duikplaatsen heeft Murex elke duiker iets te bieden. Er wordt veelal gedoken bij Bunaken Marine Park op ongeveer 45 minuten vaarafstand. Het Murex Dive Resort heeft een huisrif.

Naar de website van het Murex Dive Resort

Hierna gaan we voor 5 nachten naar het Bangka Island Resort. Ten noorden van de punt van Sulawesi, tussen de duikgebieden Bunaken Island en Lembeh Strait ligt het eiland Bangka. Op een strandje van Bangka Island staan 8 bungalows en een duikcentrum: het Robinson Crusoe gevoel voor duikers. Een generator zorgt  voor de  stroomvoorziening tussen 17:00 en 09:00 uur. Wil je overdag gebruik maken van elektriciteit, dan kan de generator even worden aangezet. geen luxe, maar een comfortabel verblijf en geweldig duiken. Weg van alle stress en hectiek komen we hier helemaal tot rust.

De laatste 6 nachten verblijven we in het NAD Lembeh Resort. Dit eco vriendelijke resort is gelegen in het hart van Lembeh Strait, in een mooie natuurlijke baai. Het is een klein resort met een uiterst ontspannen sfeer waar je je graag door laat meevoeren. De 10 kamers hebben een prachtig uitzicht over een tropische tuin, en veelal zeezicht. In de verte kun je de mystieke vulkanen zien liggen. Het duikcentrum is iets meer ingesteld op ervaren duikers en fotografen. De duiken worden gegidst en niet zozeer begeleid. Minder ervaren duikers worden wel ingedeeld bij de meest ervaren gidsen. Ook dit resort heeft een huisrif.

Naar de website van het NAD Lembeh Resort

We zijn weer terug van onze duikvakantie in Egypte. Ik wil nog even onze ervaringen met het hotel en het duiken bij Marsa Alam met jullie delen. Het hotel Brayka was slechter geworden. Zowel het eten als de service waren behoorlijk minder geworden. Als je wat te drinken wilde hebben moest je je eigen glazen gaan brengen want deze werden niet opgehaald zodat er een chronische tekort aan schone glazen ontstond. Je kon vervolgens ook nog eens een grote mond krijgen van het (niet) bedienend personeel als je er iets van zei. Klagen hielp wel maar als je dat elke dag moet doen is dat niet leuk., maar guest relations deed wel haar best. Ook viel regelmatig voor lange tijd de airco uit en bij temperaturen van ver boven de 30 graden is dat geen pretje.

Een goed alternatief voor Brayka Bay zou Gorgonia Beach zijn. Meer informatie kun je ook vinden op de website van SkyTours. Dit resort ligt wel een uur verder.

Wat betreft het duiken was het weer geweldig maar ik vond in vergelijking met vorige jaren het koraal wel iets achteruitgaan. Het huisrif bij Brayka Bay is ook zeer mooi om op te duiken met name de zuidelijke kant. Het duiken bij Extra Divers was goed.

Op 4 juli zijn we met z'n allen naar Dolphin House geweest. Een dagboot bracht ons naar het beschermd gebied waar dolfijnen een rustplaats hebben. In de ochtend hebben we prachtig gedoken en vele blue spotted stingray gezien.
 
In de middag zijn we een grot in geweest op ongeveer 6 meter diepte. Tamara vond het erg eng en raakte wat in paniek. Zij heeft de duik meteen afgebroken en is samen met mij en de divemaster omhoog gegaan. Nadat zij in de boot zat hebben wij onze weg vervolgd en nog een prachtige duik gemaakt. De omstandigheden waren ideaal, weinig wind, geen stroming en helder.
 
Op de boot teruggekomen hebben we dolfijnen in de verte gezien. De snorkelaars hadden met de dolfijnen in het beschermde deel gezwommen.

In de avond hebben Joris, Samantha en Elza nog een nachtduik gemaak op het huisrif. Samantha heeft een kleine babyhaai gezien en met z'n allen weer veel lionfish gezien.
 
Vandaag hebben we ons opgesplitst, Samantha en Joris gingen met de dagboot, drie duiken maken en wij zijn in de ochtend naar Sharm Shunne geweest, wat volgens Tamara een van de mooiste duiken tot nu toe was en ja hoor dit was ook een grotduik, met een veel kleinere ingang maar geweldig en Tamara is over haar angst voor grotten heen. In de middag zijn we naar Marsa Eglah geweest. Ook dit was geweldig met allemaal op een rij liggende blue spotted stingrays. Hier heb ik prachtige foto's gemaakt. Hier zagen we ook twee schildpadden.
 
Rond 18:00 uur kwamen Joris en Samantha weer terug en hebben we zojuist met z'n allen gegeten.

Dit is onze tweede dag in het warme en zonovergoten egypte. We hebben vanmorgen een check dive gedaan en die verliep goed. Vanmiddag hebben we ons af laten zetten door de zodiac aan de zuidkant van het rif. Onderwater hebben we prachtige roggen gezien en een megagrote schildpad. Het duiken hier is zo mooi en makkelijk.

Het bleek dat vandaag het Brayka Bay Reef Resort 6 jaar bestond, dus een groot feest hier met een super diner. Die hebben wij (samantha. joris en ik) helaas moeten missen vanwege een nachtduik. Tamara heeft genoten van een heerlijke massage. De nachtduik was simpel en mooi. Heel veel lionfish gezien.

Na deze duik hebben we nog de restjes van het diner opgegeten en nu gaan we kijken wie onze tegenstander in de halve finale wordt. Wat een wedstrijd was Nederland – Brazilië. We zaten hier met een grote groep Nederlanders en die waren helemaal uitzinnig werden toe de winst duidelijk was. De spanning was echter om te snijden na het eerste doelpunt van Brazilië.

We zijn weer terug van onze stedenreis naar Krakau. Ik heb deze stad ervaren als een een gezellige en vriendelijke stad waar veel te doen. Er zijn tal van excursie mogelijkheden zowel in als buiten de stad. Op de Grote Markt kun je op een groene manier de stad verkennen door een stadsrondrit te maken in één van de vele elektrische golfkarretjes of in een prachtige koets met een span paarden. Voor shopaholics is deze stad ook een goede keuze want naast de twee grote moderne shopping centra met alle bekende merken, gelegen bij het station en in de wijk Kazimierz, zijn er in de stad ook vele leuke winkels te vinden. Er zijn vele juwelierszaken te vinden waar amber wordt verkocht en uiteraard Swarovski kristal.

De stad bruist van de gezelligheid door de vele terrasjes op de Grote Markt en de door de stad verspreidde restaurant, bars en jazzclubs.  De restaurant zijn goed en bieden een uitgebreide keuze. Voor een goede maaltijd betaal je tussen de 15 en 20 euro. Daarnaast heb je nog de vele Kebab eettentjes en natuurlijk de Poolse Melkbar waar je zeer goedkoop kunt eten.

Om de oude stad heen ligt een prachtig park waar je even kunt ontsnappen van de drukte van de stad of de koelte kunt opzoeken bij warme zomerse dagen. Cultureel heeft Krakau ook veel te bieden en liefhebbers van klassieke muziek en opera kunnen dagelijks uitvoeringen bijwonen in één van de prachtige kerken, het Opera House of de Wawel. Jazzliefhebbers kunnen hun hart ophalen in de vele Jazzclubs.

Concerten in Krakau
Evenementen in Krakau

Openbaar vervoer bestaat voornamelijk uit de tram. Het is een mengeling van oude en nieuwe rijtuigen die voorbijkomen en een dagkaart kost ongeveer 2,50 euro. Deze is te koop in de automaten langs de kant van de weg of bij één van de vele kiosken. Je kunt ook een Krakow Tourist Card kopen voor 2 of 3 dagen die gratis openbaar vervoer, toegang tot musea en korting in winkels biedt.

Meer informatie over de Krakow Tourist Card
Boeken over Krakau

Vandaag heb ik een excursie gemaakt met Crazy Guides. Ik werd om 11 uur opgehaald door een trabant met chauffeur. Na eerst de hele auto inclusief motor bekeken te hebben moest ik er nog in zien te komen met mijn 1 meter 90. De stoel voor wilde echter niet dat ik op hem kwam zitten want hij zat muurvast en weigerde om naar achteren geschoven te worden. Plan B werd uit de kast gehaald. Voorstoel naar voren geklapt en ik achterin, warempel het past. En dan te bedenken dat hier vijf communisten in hebben gezeten.

Met veel bekijks en een hoop herrie naar ons eerste excursiepunt, een hoge kunstmatige berg die een prachtige uitzicht heeft over Krakau. Maar ja, dan moet die trabant met zijn 26 paardenkrachten nog wel de berg op. Met een hoop gekraak en gesis en met een dikke rookwolk uit de uitlaat ging hij al sputterend en tegenstribbelend toch omhoog.

Het uitzicht was prachtig. Mijn crazy guide liet me vanaf deze plek zien waar alles lag in Krakau. En toen mocht ik zelf een stukje rijden. De bestuurdersstoel vond het wel goed en ging gewillig naar achteren. Uiteraard werd eerst uitgelegd hoe de versnelling werkt en geloof me dat is een heel gedoe. Pook insteken en naar boven voor achteruit. Pook er weer uithalen en naar beneden voor de eerste versnelling enz. enz.

Ik had het echter snel door en dus op pad met mij  aan het stuur. Eerst een stukje vals plat omhoog en via de parkeerplaats van het plaatselijke hotel weer met duizelingwekkende snelheid naar beneden tot aan de grote weg. Een bijzondere ervaring.

Ook bijzonder is het om vanuit de achterbank uit de auto te komen. Iedereen die mij kent weet dat ik nou niet bepaald een atletisch figuur heb en dat is in een trabant wel nodig. De bestuurdersstoel weigerde inmiddels ook om weer naar voren te gaan maar met enige overredingskracht van mijn kant gaf hij zich toch gewonnen.

Het weer werd inmiddels slechter en slechter en we besloten het oorspronkelijk plan om te gooien. Nieuwe bestemming: Nova Huta, de voormalige communistische wijk voor hoop en zekerheid.

Eerst hebben we wat gedronken en gegeten in een oud communistisch restaurant waar de tijd echt heeft stil gestaan, zelfs bij de ober en serveerster. Met Lenin op tafel hebben we er heerlijke Poolse dumplings gegeten die werd weggespoeld met een halve liter bier. Dumplings zijn gekookte meelballen gevuld met aardappelen en vlees (na een rit met een trabant lust je alles).

Ondertussen kreeg ik een hele uitleg over het ontstaan van deze wijk en de bedoeling ervan. Deze wijk was bedoeld voor de huisvesting van de arbeiders uit de nabijgelegen staalfabriek. Door middel van stevige propaganda werden gouden bergen beloofd en we weten inmiddels allemaal hoe het is afgelopen met het communisme.

De regenbuien waren inmiddels overgegaan in stortbuien en een trabant is hier niet echt tegen opgewassen. Regelmatig viel de motor uit en in plaats van regendruppels aan de buitenkant van de ramen zaten deze nu ook aan de binnenkant. Na een rondrit door de wijk heb ik ook nog een typisch communistisch appartement van binnen bekeken dat als een soort van tijdcapsule is ingericht.

Na het in de huiskamer, onder het genot van het drinken van 2 shots Wodka, het eten van augurken en het bekijken van een propaganda film uit de tijd van de bouw van deze wijk (na een rit met een trabant is alles leuk), zijn we weer richting hotel gegaan.

Dit duurde echter even, want door het slechte weer ontstonden er overal verkeersopstoppingen. Een trabant kent maar één vorm van airconditioning en dat is het raampje open. Dit lijkt de oplossing voor beslagen ramen maar bij extreme regenval en grote plassen op de weg is dit toch af te raden want de eerste de beste auto die voorbij reed zorgde voor een tsunami aan water wat zich door het opstaande raampje heen wist te persen en voor je het raampje helemaal dicht hebt zijn er nog een paar auto's voorbij gekomen. De gevolgen laten zich raden.

Het is dus een bijzondere dag geworden. De gids van Crazy Guides bood nog zijn verontschuldigingen aan en ik hoefde het drinken en eten niet te betalen. Mij maakte het niets uit. Ik heb me kostelijk vermaakt.

Woensdag hebben we de voormalige fabriek van Oskar Schindler bezocht. Het hoofdgebouw is inmiddels volledig gerestaureerd en is nu ingericht met een tentoonstelling over Krakau tijdens de Duitse bezetting tussen 1939 en 1945. Het fabrieksterrein met de hallen, die wereldberoemd zijn geworden door de film Schindler's List van Spielberg, worden nog volop gerestaureerd.

Grotere kaart weergeven

Deze uitstekend verzorgde tentoonstelling geeft in beeld en geluid en door het tonen van veel documenten en voorwerpen een goed beeld over het leven in Krakau tijdens deze periode. De tentoonstelling is dagelijks geopend vanaf 10.00 uur tot 18.00 uur (behalve op maandag tot 14.00 uur). Het kan zijn dat je even moet wachten want geboekte groepen gaan voor en het museum kan maar een beperkt aantal personen tegelijk aan. Zeer de moeite waard en van harte aanbevolen.

Meer informatie op de website van de organisatie 

In de middag hebben we een klein fotografische museum bezocht, de Ratusz Town Hall Tower beklommen en de binnenkant van de St. Mary's Church bewondert. Ook heb ik nog de oudste warenmarkt van Krakau bezocht.

Vanavond heerlijk gegeten in een grill restaurant op de grote markt en deze avond is afgesloten met een Krupnik, een typich Pools likeurtje die ook wel honingwodka wordt genoemd.

Enkele wodka soorten

Pure wodka's

• Wyborowa: de populairste
• Debowa
• Luksusowa
• Chopin en Belvedère: exclusief, mooie fles maar zéér duur

Aromatische wodka's

• Zubrowka: zeer bekende Poolse wodka met een bizon op het etiket met een uitzonderlijke smaak. Volgens Poolse humor heeft het deze speciale smaak doordat er een grassprietje in zit waarover een bizon geplast heeft. Je kunt het ook drinken met appelsap en dan wordt het Tatonka of Szarbotka genoemd
• Krupnik: Honingwodka, in de winter heerlijk. Kan ook gedronken worden aangelengd met citroensap en heet water (Krupnik z wrzatkiem)
• Wisniowka: Kersenwodka, eveneens een favoriete wodka bij de Polen. Velen maken hem thuis zelf
• Zurawinowka: Veenbessenwodka
• Imbirowa: Gemberwodka
• Orzechowka: Notenwodka, zeer zoet van smaak
• Zoladkowa: Kruidenwodka, verassend is het om deze te drinken met melk
• Pinolunowka: de Poolse absinth
• Balsam Pomorski: wodka met een zachte smaak

Vandaag hebben we het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau bezocht. We werden op 9.00 uur opgehaald en na een busrit van ruim anderhalf uur kwamen we aan op deze historisch zwaarbeladen plek. Onderweg kregen we een documentaire te zien met schokkende beelden over de bevrijding van Auschwitz-Birkenau.

Ik heb de oorlog niet meegemaakt maar ken wel de verhalen van vooral mijn moeder en opa en oma die onder de rook van Amsterdam veel hebben meegemaakt in de 2e Wereldoorlog. Later op school werd hier ook veel over verteld en door het bekijken van een aantal documentaires weet je toch al veel over wat er hier zich heeft afgespeeld. Maar het zien van dit kamp is, ondanks de drukte door de vele bezoekers, zeer zwaar en confronterend.

Ook wij lopen nu onder het bord door Arbeit Macht Frei, net zoals al die miljoenen slachtoffers die hier geconfronteerd zijn met de gruweldaden van de nazi's. Wij zelf worden nu geconfronteerd met deze feiten door het zien van de foto's en de bewijsstukken die zijn gevonden van het leed en onrecht dat deze mensen is aangedaan.

We zien grote hoeveelheden afgeknipt haar dat onder andere verwerkt werd in vloerkleden, persoonlijke bezittingen zoals duizenden schoenen, potten en pannen, borstels en scheerkwasten, maar ook de blikken met het dodelijke gif waarmee miljoenen mannen, vrouwen en kinderen werden vergast. We zien de koffers waarmee zij zijn aangekomen waarbij ik als eerste een koffer zie waarop met grote letters de naam Grootkerk uit Nederland is geschreven en verderop de naam Cohen uit Den Haag.

We lopen langs Block 10 waar gruwelijke medische experimenten op mensen werden uitgevoerd naar Block 11. Dit gebouw werd ook wel "Death Block" genoemd vanwege de vele executies die daar plaatsvonden. We zien de dodencellen en de kamers waar beslist werd over leven of dood. Op het naastgelegen terrein werden mannen en vrouwen in totale vernedering naakt tegen de muur gezet om daarna hun leven te beeindigen door de kogel.

Heftig was ook het bezoek aan het crematorium waarin de doden, respectloos, aan de lopende band werden verbrand als in een fabriek. Hierna werden we naar kamp Birkenau gebracht en zagen we de houten barakken waarin de mensen onder erbarmelijke omstandigheden hebben moet overleven en de spoorlijn welke voor zovele het eindpunt betekende.

Terecht stellen wij ons aan het einde van deze toer de vraag: Hoe heeft dit ooit kunnen gebeuren?

Laten we nooit vergeten en onze vrijheid koesteren want deze herinneringen zullen nooit door de tijd worden ingehaald. Mijn mening is dat we dit echt elk jaar op 5 mei mogen vieren.
 

Eerst even iets over het hotel. Hotel Royal is een eenvoudig maar zeer gunstig gelegen hotel vlak bij de Wawel, Grote Markt en Kaimierz. De kamers (éénpersoons) zijn eenvoudig maar netjes en hebben een wat gedateerde uitstraling. Het personeel is vriendelijk en behulpzaam. Het ontbijt is eenvoudig maar met genoeg keuze om de dag goed te beginnen. Het hotel heeft gratis wireless internet (ook op de kamer). Naast de ingang is een pinautomaat van de ING.

Na het ontbijt hebben we eerst een bezoek gebracht aan de Wawel met zijn historische gebouwen. Zeer de moeite waard om dit te bezoeken. Wel zijn het allemaal verschillende bezienswaardigheden waarvoor je steeds opnieuw voor moet betalen om binnen te komen.

Na dit hebben we eerst even koffie gedronken op één van de vele terrassen op de Grote Markt. En dan gaat de fietstocht van start.

verder gaan met lezen over… Fietstocht door Krakau